seimour 的个人资料EL PLANETA DE MENORKIN5照片日志列表更多 工具 帮助

日志


11月19日

NUEVA VVICTORIA DEL MENORCABASKET

EL MENORCABASKET, NUESTRO EQUIPO DE ACB DE MENORCA
LOGRO UN NUEVO TRIUNFO FRENTE AL CAI ZARAGOZA
POR 102 A 75, BATIENDO VARIOS RECORDS DE LA LIGA ACB
FUE UNO DE ESTOS PARTIDOS QUE TODOS LOS AFICIONADOS RECORDAREMOS
DURANTE LARGO TIEMPO POR EL MARAVILLOSO JUEGO DE NUESTRO EQUIPO
 

 

ES DE DESTACAR LA PRESENCIA COMO ENTRENADOR DEL EQUIPO VISITANTE

DEL ANDALUZ CURRO SEGURA, EX-TECNICO DEL MENORCABASKET

DEL QUE TODOS GUARDAMOS MUY BUENOS RECUERDOS.

ANIMO Y A POR OTRA VICTORIA MAS.

8月17日

Trata de YouTube - Amy Winehouse - Rehab: Video

Video Clips Amy Vinehouse

Rehab

Back to Black

Poner el audio de la pagina en off, el ipod en pausa

please put de ipod of de page stop

 

 

 

 

 

.
8月9日

TRADICIONES / TRADITIONS/التقليد /傳統

 AQUI OS PONGO UN VIDEO DESCARGADO DE YOUTUBE DE LAS
POPULARES DE LOS PUEBLOS DE TODA MENORCA.
AUNQUE EN CADA UNO DE ELLOS HAY PEQUEÑAS
CONSTUMBRES QUE CAMBIAN UN POCO, ESTAS IMAGENES
PERTENECEN A LOS DE SANT JOAN DE CIUTADELLA
QUIZAS LOS MAS REPRESENTATIVOS DE LA ISLA
ES UNA TRADICIÓN QUE SE REMONTA A LA EPOCA MEDIEVAL
Y AUNQUE PAREZCA LO CONTRARIO, EN NINGUN
MOMENTO SE HACE SUFRIR A NINGUN ANIMAL,
SINO TODO LO CONTRARIO, ESTOS ANIMALES, ESTOS CABALLOS
ESTAN ENTRENADOS PARA SU FUNCION Y SON RESPETADOS POR
TODOS NOSOTROS, LOS MENORQUINES, HASTA MAS ALLA DE LO
IMAGINABLE, AUNQUE PUEDA PARECER LO CONTRARIO POR LAS
IMAGENES.
1 SALUDO Y BUENAS FIESTAS A MENORKINES Y VISITANTES
 
  
  
PARAR EL IPOD(AUDIO DE LA PÁGINA)
STOP DE IPOD (AUDIO OF THIS SITE)
 
Here I put a downloaded video from YouTube of the
Popular Traditions around Menorca.
Although in each case there are small differences thath changed a bit,
these images belongs to the Sant Joan de Ciutadella
Perhaps the most representative off the island
It is a tradition that goes back to medieval times
And although it seems otherwise, in any 
moment  suffer no animal,
Quite the contrary, these animals These horses
They are trained to their function and are respected by
All of us, up beyond what Imagine,
While it may seem the opposite.
1 greetings and good holiday to MENORKINES and visitors
 
Y aqui os pongo un video de las fiestas de Soller (Mallorca)
Grabado por el hijo de mi amiga Lucy
para que podais comprobar las enormes diferencias que hay
entre las diferentes islas, apesar de ser tan próximas
    
PARAR EL IPOD(AUDIO DE LA PÁGINA)
STOP DE IPOD (AUDIO OF THIS SITE)
 
And here you get a video of the festivities of Soller (Mallorca)
Recorded by the son of my friend Lucy
so that we can check the huge differences
between the different islands, despite being so close
Thanks Lucy
8月4日

GRACIAS, TANK YOU, MAY, ALB. , ALEJ.

Hoy ha sido para mi un dia especial
he tenido la gran suerte de poder pasar un dia
de playa acompañado de una bella mujer
y sus encantadores hijos.
Hacia mucho tiempo que yo no me sentia
como en una familia y hoy aunque haya
sido por poco tiempo, y de una manera
"adoptiva", he vuelto ha sentir el calor
de estar rodeado por el afecto y el
ambiente familiar, algo que añoro desde
hace muchisimo tiempo,
me emociono, al pensar en lo que perdi
un dia, lo que me arrebataron las
circunstancias de la vida
y que el tiempo se ha encargado
de que no se pueda volver atras.
Gracias a los tres por este tan FELIZ DIA
 
Today ithas been for my special day
I have had the great luck of being able to happen one day of beach
 accompanied of a beautiful woman and his charming children.
About a lot of time that I not  since in a family
and today though it has Been nearly time,
 and of a way "adoptive,
I have returned it is necessary to feel the heat
of being surrounded by the affection and Familiar environment,
something that I long for from
It does a lot off time, I get excited,
on having thought in what i lost One day,
which me they snatched them Circumstances of the life
And that the time has taken charge Of that it is not possible
to to return behind. Thanks to the three for it
7月26日

FantasticMachineAV

 

ESTO ES UN VIDEO QUE MI AMIGA VIRGINIA ME HA ECHO LLEGAR

DESDE ARGENTINA, ES EXCELENTE, UNA PRECIOSIDAD QUE MERECE
LA PENA VERLO, PERDEREIS MUY POCO TIEMPO,
PERO SERA UN TIEMPO BIEN INVERTIDO
POR CIERTO PARAR EL IPOD, PARA QUE NO SE CRUCEN LAS MUSICAS
LO PODEIS DESCARGAR EN MIS CARPETAS PUBLICAS
SECCIÓN VIDEOS, SU NOMBRE FantasticMachineAV
SALUDOS, MENORKIN5
 
 
 
THIS IS A VIDEO THAT MY FRIEND VIRGINIA I BEGIN TO COME FROM ARGENTINE,
 IT IS EXCELLENT, A PRECIOUSNESS THAT DESERVES A SORROW TO SEE IT,
 YOU WILL LOSE VERY A LITTLE TIME, BUT A REVERSED
WELL TIME WILL, PLEASE, STOP THE IPOD, SOME MUSIC ALL TIME IS NO GOOD
YOU PRUNE IT TO COME OUT INTO MY PUBLIC FOLDERS
 SECTION VIDEOS, HIS NAME FantasticMachine
BE REGARDS MENORKIN5
7月19日

Como es mi planeta

Mi planeta,.... mi planeta realmente no es mas que una pieza de ceramica
 producto de mi imaginación, que me costo tiempo y esfuerzo
pero, realmente , o almenos simboliza algo mas, tiene la  peculiaridad
de que como esta vacio y lleno de agujeros (crateres)
 se enciende, cuando hay poca luz, y es el resplandor del bombeo
de los corazones de todos sus habitantes, de todas las almas juntas
unidas por un sentimiento de paz y amistad, que creo que hace
 que sea especial o espacial, no se... Pero hace que me sienta feliz y a gusto
 y es lo que quiero compartir.
Menorkin519-07-08_0904
20-06-08_2042
 
My planet.... my planet really is not more that a piece of ceramics product of my imagination, which me cost time and effort but, really, or  some kind of mas symbolizes, has the peculiarity of which as this one empty and I fill of holes (craters) ignites, when there is few light, and is the radiance of the pumping of the hearts of all your habitants, of all the united souls joined by a feeling of peace and friendship, which I believe that it does that itis special or spatial, not... But it does that I feel happy and to taste and is what I want to share.
Menorkin5
7月18日

Gracias a Todos - Thaks to Every Body

Gracias a todos l@s nuevos amigos que se han unido a este vuestro planeta,
 cada dia somos mas habitantes, pero queda sitio para muchos mas,
todos sois bienvenidos. Menorkin5
 
Thanks to all  new friends who have joined to this, your planet,
 every day we are more habitants,
but there is room for many more,
you are all welcome. Menorkin5
7月17日

Nuevos Amigos

Hoy he visitado varias páginas muy interesantes
Un Refugio para el Alma, su dirección es http://unrefugioparaelalma1.spaces.live.com/
Diario de un Indio, dirección http://fhrodo33.spaces.live.com/
Os recomiendo las visiteis, valen la pena
Por cierto los dos han sido invitados a unirse a los habitantes de este planeta
espero sinceramente que acepten la invitación
1 saludo Menorkin5
7月12日

700 guiños para messenger

Subidos a las carpetas publicas aproximadamente algo mas de 700 guiños
 para messenguer, a parte de un programa para poder visualizarlos antes de intalarlos
 y un programa para su instalación, compatible con messenger live
Estan en descarga libre en la carpeta publica Guiños,
sol odebeis descargarlos y a disfrutar de ellos.
Los Programas de instalacion han quedado colocados al fondo de la pagina
disculpad las molestias
1 saludo Menorkin
7月9日

Archivos PoverPoint

Hoy he subido a las carpetas publicas Archivos PoverPoint que voy recibiendo,
 solamente son algunos, no son ni los mejores ni los peores, lo he escojido al azar,
 estan a la disposición de quien le interese, solo debe descargarselos,
al igual que la carpeta musiquita, en la que tambien hay algunos archivos de audio, en formato MP3
ambas las intentare incrementar con el tiempo para poder compartir con quien le pueda interesar.
 
Y Aquien quiera convertirse en habitante-amigo del planeta solo tiene que auto invitarse como amigo
no hay ningun problema todo el mundo es bienvenido
Menorkin5
7月8日

VOCES DESDE LA LOCURA II

Todos podemos tene un mal dia, yo tambien parece que la tormenta
 ya ha pasado, las cosas se ven de otra forma
sol o queria expresar el otro dia un estado de animo, un sentimiento momentaneo,
el tiempo, buen amigo y mejor consejero, hace que se vean las cosas con claridad
que se ponga cada cosa en su lugar, que todo vuelva a su sitio, que se siga con la rutina diaria
 
El otro dia me preguntaron si vivia en la Tierra....
pues claro que si,
el planeta es solo imaginación, una forma de pasar el rato
de tener un poco de originalidad, de ser un poco diferente.
yo vivo en la tierra y con los dos pies en el suelo, aunque mas de un dia me gustaria
que el planeta, fuera real y realmente existiera un submarino intergalactico para
poderme escapar de los problemas de cada dia....
Sueños.....
Pero como dijo Aquel....
He pasado buenos ratos echando pan a los patos.....
...y cuanto mas pan les echaba, mas buenos ratos pasaba.
 
Hasta otra.
 
7月6日

Voces desde la Locura

Ya no puedo mas, tengo mi cuerpo lleno de cicatrices, pero de unas cicatrices
de las que no se ven, de esas que se llaman psicologicas, si fueran fisicas ya no me cabrian
no tendria espacio para todas ellas, y YA NO PUEDO MAS, NO VOY A PERMITIR QUE NADIE ME HAGA MAS DAÑO
 
SI NADA O NADIE lo remedia a fianles de mes dejare mi trabajo, lo malo es que no tengo opciomes
a poder trabajar en ningun otro sitio, ya que tengo una minusvalia, por lo que no podré trabajar.
Me quedaré en mi casa o me inventaré algo, pero no permitiré que nadie me haga daño NUNCA MAS
 
NADIE
 
He sufrido mucho, muchisimo, sufro, pero no tengo por que sufrir por que a otros les de la gana,no
pienso permitirlo, tengo un mal vonocino como Transtorno de Personalidad Limite, e nIngles Border Limit
O esa es la etiqueta que me pusieron hace ocho años, desde entonces mi vida de convirtio e nun autentico desastre, algun dia contare mi historia, pero ya no me cben mas cicatrices, y aun me quedan muchas puñaladas por recibir.......
Quizas no sean mas que voces desde la locura que aparecen cuando menos me lo espero.....
7月3日

TIempos de Cambio

Son tiempos de Cambio, para empezar este espace originariamente se llamaba "EL PLANETA SOLITARIO
DE MENORQUIN5" pero por fortuna ya empieza a tener habitantes, es una suerte que sea asi, y
de bido a eso le he cambiado el nombre, ahora es le PLANETA DE MENORKIN5 , ya no es soliatario
ya no me siento solo, y todo os lo debo a vosotros, que visitais esta pagina, y condeguiis que me anime
para mejorarla, a todos, muchas gracias.
 
Tambien un saludo muy especial a una estrella fugaz que ya paso un vez por mi planeta se quedo
un tiempo, per ono nos acabamos de entender, pues resulta que ha vuelto ha pasar, y con
intencion de quedarse, paraser la estrella de mi planeta, espero que asi sea. Un fuerte beso para
mi queridisima estrella, que por imposible que parezca esta cargada de blanca y pura nieve,
que no se derrite a pesar de su fuego interno.
Por hoy ya es bastante, otro dia mas.
Menorkin5
6月24日

FIESTAS DE SAN JOAN

A Dia de hoy de celebran en la isla de Menorca, concretamente en Ciutadella, las famosas fiestas de Sant Joan, y yo en mi planeta solitario, como pasan los años, recuerdo, cuando de mas joven, me iba en autostop, la arde del 23 para dormir en la cercana Platja Gran, si es que dormia, y no volver hasta la noche del 24, y ahora me conformo con verlo desde las ondas magneticas que puedo captar desde las antenas de mi submarino, aqui en mi planeta solitario.
Los tiempos cambian, las cosas avanzan, la tecnologia, la modernidad, pero hay cosas que permanecen inalterables, el roce de la piel del muchacho joven con el caballo y su jinete, o el juego de un niño en la arena de un parque, esto no ha cambiado en cientos de años, y no hay telefono movil, PC, Ipod ni nad que pueda cambiarlo, esto hace que aqui en mi refugio, descanse tranquilo, el futuro esta asegurado....
6月23日

Musiquita Guapa

planeta 5He decidido incorporar musiquita a mi página, esta musiquita esta a vuestra disposición es la seccion de carpetas públicas para que os la podais descargar sin problemas, en el momento de escribir estas lineas solo esta disponible la canción Canntalop Island en versión Acid Jazz, pero espero que mañana ya esten todas subidas las que ahora mismo se pueden escuchar y ademas intentare aumentar la lista para disfrute del personal.
Recordad dejar vuestro autografo en el libro de visitas y vuestra dirección de página para podenos añadir mutuamente como amiguetes.
1 saludo desde el planeta solitarioplaneta 3
Menorkin 5
6月20日

hola visitante

Bienvenidos seais todos aquellos que visitais mi espacio en continua renovación, os agradeceria dejarais vuestra firma en el libro de visitas, asi como vuestra direccion de vuestro espacio para poder visitarlo, y vuestra dirección de hotmail para agregaros como amigos pues todo visitante es considerado un huespes y un amigo a la vez
6月12日

El Reencuentro

Despues de unos dias dificilles, hoy hemos podido hablar, sin discutir, sin problemas. Hoy ha pasado la tempestad y ha llegado la calma, por lo cual ha salido el sol, esto nos ha permitido ver  que todo era normal, como siempre, que nada habia cambiado, que lo que parecia una montaña insalvable no era nada mas que un grano de arena que con un mero soplido ha desaparecido de nuestra vista, y que la normalidad ha imperado sobre la tensión anormal. Que el orden se ha impuesto sobre el fatidico caos imaginario, y hemos respirado en paz.

Ya no quedan restos de tormenta, hemos abierto las ventanas de nuestras casas para que el aire puro entre en ellas llevandose todo resto de podredumbre y insalubridad, para que de nuevo el amor, que aunque nunca se habia ido, si habia quedado cubierto de una capa de polvo traido por esa malefica tormenta de principio de verano que nos nublo por unos leves momentos la vista, quizas debido a la poca experiencia de la vida en comun.

Afortunadamente los aires frescos  de la primavera penetraran por todos los rincones llevandose todos los asteroides, microbios, bichos y cualquier otro maligno ser que pueda quedar escondido entre mueble, cortina o tras alguna puerta, dejando nuestras casas limpias de todo mal

que a si sea y nos permita vivir muchos y gloriosos dias en comun.
5月23日

WA YEAH ANTONIA FONT

CANCION  Wa yeah! de Antònia Font


Notas:

Letra - Joan Miquel Oliver
Música - Joan Miquel Oliver

La versión de esta canción incluida en el disco "Coser i cantar" fue grabada junto a cincuenta músicos de la Bratislava Symphony Orchestra.
LETRA

Jo cant sa lluna i s'estrella,
sa jungla i es bosc animat,
es tren, es vaixell, s'avioneta
i es teu submarí aquí aparcat.

Jo cant es cafè i sa galleta,
quan dius tu podries ser meu,
què sexy, que dolça i que freda,
wa yeah!

Sa zebra que passa un semàfor
i com se desmonta un bidet,
cosmètics i Margaret Astor
ja sé com s'escriu Juliette.

Jo cant sa rosa i es cactus
i moltes més coses també,
un llapis d'Ikea, un pistatxo,
wa yeah!

Què divertit lo que escric
quan estic avorrit,
per exemple es teu cos,
es jersei destenyit,
es carrer blanc de sol,
es meu cos a damunt,
per exemple, es teu llit
de penombra i llençols
amb es termo espenyat,
per exemple dormits ...

Jo cant sa lluna i s'estrella,
sa jungla i es bosc animat,
es tren, es vaixell, s'avioneta
i es teu submarí aquí aparcat.

Jo cant sa fruita vermella
i quan acabi riuré,
calàpets, nenúfars, princeses,
wa yeah!

Què divertit lo que escric
quan estic avorrit,
per exemple es teu cos,
es jersei destenyit,
es carrer blanc de sol,
es meu cos a damunt,
per exemple, es teu llit
de penombra i llençols
amb es termo espenyat,
per exemple dormits ...

Què divertit lo que escric
quan estic avorrit,
per exemple es teu cos,
es jersei destenyit,
es carrer blanc de sol,
es meu cos a damunt,
per exemple, es teu llit
de penombra i llençols
amb es termo espenyat,
per exemple dormits ...

Discos en los que aparece la canciónDiscos en los que aparece la canciónDiscos en los que aparece la canción

Batiscafo Katiuscas
(CD) (2006)

Coser i cantar
(2 CDs + DVD) (2007)

5月18日

El Cuervo , Edgar Allan Phoe

Edgar Allan Poe
(Boston, 1809 - Baltimore, 1849)


el cuervo

Una vez, al filo de una lúgubre media noche,
mientras débil y cansado, en tristes reflexiones embebido,
inclinado sobre un viejo y raro libro de olvidada ciencia,
cabeceando, casi dormido,
oyóse de súbito un leve golpe,
como si suavemente tocaran,
tocaran a la puerta de mi cuarto.
“Es —dije musitando— un visitante
tocando quedo a la puerta de mi cuarto.
Eso es todo, y nada más.”

¡Ah! aquel lúcido recuerdo
de un gélido diciembre;
espectros de brasas moribundas
reflejadas en el suelo;
angustia del deseo del nuevo día;
en vano encareciendo a mis libros
dieran tregua a mi dolor.
Dolor por la pérdida de Leonora, la única,
virgen radiante, Leonora por los ángeles llamada.
Aquí ya sin nombre, para siempre.

Y el crujir triste, vago, escalofriante
de la seda de las cortinas rojas
llenábame de fantásticos terrores
jamás antes sentidos.  Y ahora aquí, en pie,
acallando el latido de mi corazón,
vuelvo a repetir:
“Es un visitante a la puerta de mi cuarto
queriendo entrar. Algún visitante
que a deshora a mi cuarto quiere entrar.
Eso es todo, y nada más.”

Ahora, mi ánimo cobraba bríos,
y ya sin titubeos:
“Señor —dije— o señora, en verdad vuestro perdón
imploro,
mas el caso es que, adormilado
cuando vinisteis a tocar quedamente,
tan quedo vinisteis a llamar,
a llamar a la puerta de mi cuarto,
que apenas pude creer que os oía.”
Y entonces abrí de par en par la puerta:
Oscuridad, y nada más.

Escrutando hondo en aquella negrura
permanecí largo rato, atónito, temeroso,
dudando, soñando sueños que ningún mortal
se haya atrevido jamás a soñar.
Mas en el silencio insondable la quietud callaba,
y la única palabra ahí proferida
era el balbuceo de un nombre: “¿Leonora?”
Lo pronuncié en un susurro, y el eco
lo devolvió en un murmullo: “¡Leonora!”
Apenas esto fue, y nada más.

Vuelto a mi cuarto, mi alma toda,
toda mi alma abrasándose dentro de mí,
no tardé en oír de nuevo tocar con mayor fuerza.
“Ciertamente —me dije—, ciertamente
algo sucede en la reja de mi ventana.
Dejad, pues, que vea lo que sucede allí,
y así penetrar pueda en el misterio.
Dejad que a mi corazón llegue un momento el silencio,
y así penetrar pueda en el misterio.”
¡Es el viento, y nada más!

De un golpe abrí la puerta,
y con suave batir de alas, entró
un majestuoso cuervo
de los santos días idos.
Sin asomos de reverencia,
ni un instante quedo;
y con aires de gran señor o de gran dama
fue a posarse en el busto de Palas,
sobre el dintel de mi puerta.
Posado, inmóvil, y nada más.

Entonces, este pájaro de ébano
cambió mis tristes fantasías en una sonrisa
con el grave y severo decoro
del aspecto de que se revestía.
“Aun con tu cresta cercenada y mocha —le dije—,
no serás un cobarde,
hórrido cuervo vetusto y amenazador.
Evadido de la ribera nocturna.
¡Dime cuál es tu nombre en la ribera de la Noche Plutónica!”
Y el Cuervo dijo: “Nunca más.”

Cuánto me asombró que pájaro tan desgarbado
pudiera hablar tan claramente;
aunque poco significaba su respuesta.
Poco pertinente era. Pues no podemos
sino concordar en que ningún ser humano
ha sido antes bendecido con la visión de un pájaro
posado sobre el dintel de su puerta,
pájaro o bestia, posado en el busto esculpido
de Palas en el dintel de su puerta
con semejante nombre: “Nunca más.”

Mas el Cuervo, posado solitario en el sereno busto.
las palabras pronunció, como virtiendo
su alma sólo en esas palabras.
Nada más dijo entonces;
no movió ni una pluma.
Y entonces yo me dije, apenas murmurando:
“Otros amigos se han ido antes;
mañana él también me dejará,
como me abandonaron mis esperanzas.”
Y entonces dijo el pájaro: “Nunca más.”

Sobrecogido al romper el silencio
tan idóneas palabras,
“sin duda —pensé—, sin duda lo que dice
es todo lo que sabe, su solo repertorio, aprendido
de un amo infortunado a quien desastre impío
persiguió, acosó sin dar tregua
hasta que su cantinela sólo tuvo un sentido,
hasta que las endechas de su esperanza
llevaron sólo esa carga melancólica
de ‘Nunca, nunca más’.”

Mas el Cuervo arrancó todavía
de mis tristes fantasías una sonrisa;
acerqué un mullido asiento
frente al pájaro, el busto y la puerta;
y entonces, hundiéndome en el terciopelo,
empecé a enlazar una fantasía con otra,
pensando en lo que este ominoso pájaro de antaño,
lo que este torvo, desgarbado, hórrido,
flaco y ominoso pájaro de antaño
quería decir granzando: “Nunca más.”

En esto cavilaba, sentado, sin pronunciar palabra,
frente al ave cuyos ojos, como-tizones encendidos,
quemaban hasta el fondo de mi pecho.
Esto y más, sentado, adivinaba,
con la cabeza reclinada
en el aterciopelado forro del cojín
acariciado por la luz de la lámpara;
en el forro de terciopelo violeta
acariciado por la luz de la lámpara
¡que ella no oprimiría, ¡ay!, nunca más!

Entonces me pareció que el aire
se tornaba más denso, perfumado
por invisible incensario mecido por serafines
cuyas pisadas tintineaban en el piso alfombrado.
“¡Miserable —dije—, tu Dios te ha concedido,
por estos ángeles te ha otorgado una tregua,
tregua de nepente de tus recuerdos de Leonora!
¡Apura, oh, apura este dulce nepente
y olvida a tu ausente Leonora!”
Y el Cuervo dijo: “Nunca más.”

“¡Profeta!” —exclamé—, ¡cosa diabolica!
¡Profeta, sí, seas pájaro o demonio
enviado por el Tentador, o arrojado
por la tempestad a este refugio desolado e impávido,
a esta desértica tierra encantada,
a este hogar hechizado por el horror!
Profeta, dime, en verdad te lo imploro,
¿hay, dime, hay bálsamo en Galaad?
¡Dime, dime, te imploro!”
Y el cuervo dijo: “Nunca más.”

“¡Profeta! —exclamé—, ¡cosa diabólica!
¡Profeta, sí, seas pájaro o demonio!
¡Por ese cielo que se curva sobre nuestras cabezas,
ese Dios que adoramos tú y yo,
dile a esta alma abrumada de penas si en el remoto Edén
tendrá en sus brazos a una santa doncella
llamada por los ángeles Leonora,
tendrá en sus brazos a una rara y radiante virgen
llamada por los ángeles Leonora!”
Y el cuervo dijo: “Nunca más.”

“¡Sea esa palabra nuestra señal de partida
pájaro o espíritu maligno! —le grité presuntuoso.
¡Vuelve a la tempestad, a la ribera de la Noche Plutónica.
No dejes pluma negra alguna, prenda de la mentira
que profirió tu espíritu!
Deja mi soledad intacta.
Abandona el busto del dintel de mi puerta.
Aparta tu pico de mi corazón
y tu figura del dintel de mi puerta.
Y el Cuervo dijo: “Nunca más.”

Y el Cuervo nunca emprendió el vuelo.
Aún sigue posado, aún sigue posado
en el pálido busto de Palas.
en el dintel de la puerta de mi cuarto.
Y sus ojos tienen la apariencia
de los de un demonio que está soñando.
Y la luz de la lámpara que sobre él se derrama
tiende en el suelo su sombra. Y mi alma,
del fondo de esa sombra que flota sobre el suelo,
no podrá liberarse. ¡Nunca más!